Binnenkort nieuwKom het als eerste ontdekken op de Gezondheidsbeurs Utrecht21 & 22 november
Waterkennis / Waterkwaliteit
Sinds januari 2026 gelden er Europese PFAS-normen voor drinkwater. Wat zeggen die normen, hoe zit het in Vlaanderen en Nederland, en hoe kom je te weten wat er in jouw water zit?
Door Stephan & Sara · Aqua-Vitae · Bijgewerkt november 2026 · 6 min lezen
In het kort
PFAS (per- en polyfluoralkylstoffen) is de verzamelnaam voor duizenden stoffen die de industrie sinds de jaren vijftig gebruikt. Ze zitten bijvoorbeeld in antiaanbaklagen, waterafstotende kleding, voedselverpakkingen en blusschuim. Ze zijn erg stabiel en breken in het milieu nauwelijks af. Daarom heten ze ook wel forever chemicals.
Via bodem en oppervlaktewater kunnen PFAS ook in de bronnen van ons drinkwater terechtkomen. In Vlaanderen kwam het thema in 2021 in het nieuws door de vervuiling rond de 3M-site in Zwijndrecht. In Nederland gebeurde dat al eerder rond Chemours in Dordrecht.
De Europese drinkwaterrichtlijn (EU) 2020/2184 legt sinds 12 januari 2026 twee PFAS-parameters op:
Vlaanderen past beide waarden toe als wettelijke norm. Volgens de Vlaamse overheid voldeed in 2024 99,9% van de drinkwaterstalen al aan beide Europese PFAS-normen. Daarnaast heeft Vlaanderen een strengere streefwaarde van 4 nanogram per liter voor de vier PFAS die de Europese voedselautoriteit EFSA het belangrijkst vindt. Dat is een ambitie, geen wettelijke norm.
In Nederland geldt dezelfde Europese norm. Daarnaast adviseert het RIVM sinds 2022 een veel strengere, indicatieve richtwaarde: 4,4 nanogram per liter, uitgedrukt in zogenaamde PFOA-equivalenten. Daarbij wordt elke PFAS gewogen naar hoe schadelijk ze is. Volgens het RIVM liggen de gehalten in Rijn en Maas, belangrijke bronnen voor drinkwater, boven die richtwaarde. Drinkwaterbedrijven publiceren hun eigen meetresultaten. Ook die liggen op sommige plaatsen boven de 4,4.
De Europese norm is een juridische grens waaraan elk waterbedrijf moet voldoen. De RIVM-richtwaarde vertrekt van iets anders: hoeveel PFAS je in totaal binnenkrijgt, via voeding, stof, lucht én water. Het RIVM gaat ervan uit dat maximaal een vijfde daarvan via drinkwater mag komen. Daarom ligt die waarde zoveel lager. Kraanwater dat de RIVM-richtwaarde overschrijdt, is dus niet automatisch in strijd met de wet. Het betekent wel dat er nog werk is om PFAS bij de bron terug te dringen.
Je waterbedrijf is verplicht om de kwaliteit van het drinkwater op te volgen en te publiceren. Meestal vind je de resultaten op hun website door je postcode in te geven. In Vlaanderen zijn dat onder meer De Watergroep, Water-link, Farys en Pidpa. In Nederland gaat het onder meer om Vitens, Evides, Dunea, Waternet, Brabant Water, PWN, Oasen en WML. Kijk naar de PFAS-waarden, en vergelijk ze met de normen hierboven.
Niet elke filtertechniek houdt elke PFAS even goed tegen. Daarom loont het om bij elke filter te vragen naar testresultaten per stof, gemeten door een onafhankelijk labo. Voor de Aqualine 5, 12 en 18 heeft de Vrije Universiteit Amsterdam in 2018 gemeten hoeveel van de PFAS-stof GenX (HFPO-DA) het meerstappenfilter tegenhoudt. Je kunt het analysecertificaat zelf inkijken. Dat certificaat gaat alleen over GenX. Voor andere PFAS hebben we (nog) geen eigen labotest.
Bronnen
Dit artikel is informatief en vervangt geen medisch advies. Laatst nagekeken: november 2026.
Zelf bekijken?
Alle testrapporten van de Aqualine-filters vind je in onze FAQ.
Lees ook